Şimdi en önemli sorun, bu futbolcular kim? Tabii ki, isim vermeyeceksin; istemiyorum da zaten. Yönetim gerekeni yapınca bunu öğreniriz.
Fakat Arda Turan’ın kaptanlığıyla ilgili sorunu olanlar da bu futbolcular mı? Arda’nın bu isimleri uyardığı ama saygısız cevaplar aldığı söyleniyor. Uzatmaya gerek yok… Florya bunları kendi içinde çözecek karaktere sahip.

En kısa sürede bunları aşacağımızı umuyorum. Hiç sevmesem de bir de tahmin yapayım. Önümüzdeki 3 maçı kazanırsak devreyi lider bitireceğimizi düşünüyorum.

(Arda selam. Farkındayım buralarda olmadığının. İsimlere girmesek sanırım iyi olur. Aslında o kadar kötü durumda da değiliz diye düşünüyorum. Üçte üç yaparsak, lider olamasak bile, önemli bir yerde tamamlarız ilk yarıyı. Sevgiler. Melih)

Ve yine ilk bölümden “bu nedenlerin hiçbiri teknik,taktik” sözcük grubunu alıp sonrada şu paragrafı yerleştirelim “Bu nedenle Bursaspor maçını 4-6-0, 4-3-3, üç orijinal orta saha, Arda Turan’dan santrfor olur mu türü bence afakî meselelerle tartışmanın yeri ve zamanı değil”

Sonra da bunların birbiriyle alakasız olduğunu düşünmeye gayret edelim. Ben uzun süre uğraştım ama bir birbirleriyle alakasız olmalarına ikna olamadım. Hem kaliteleriyle alakalı olmayacak hem özel hayatlarını kontrol edemeyen bir mental zayıflık ve öncelik bilmezlik içinde olacaklar. Kaliteli futbolcu demek bu mudur ? İnsaf !
Teknik taktik zayıflıktan olmadığına nasıl ikna olabiliriz, bu adamlar 2 hafta antrenman yapmadı mı antremanlarda zayıflıkları tespit edilmedi mi, bu tespit edilemediyse başlarındaki hocalar ne işe yarar, bu futbolcular maçtan maça evlerinden mi alınarak sahaya çıkıyorlar, bu adamların günlük performanslarını takip etmekten sorumlu değil mi bu teknik kadro. Bu ara bağlantıları yapmadan nasıl sağlıklı bir sonuca varılabilir. Esas kendimizi kandırmak bu değil mi.
Zihinsel düzeyi böyle olan bir kadrodan ne beklenir ?
Basına duyurulup dışarıda bilmemne lokantasında toplantı yapmak ne derece SAMİMİdir? Florya’da oda mı yok ?
Kulaklar çekilmiş falan diye tatmin olmak bence bir başka aldanış ve çocukça bir bakış, baba egemen bir toplumda büyümenin travmaları.
Teknik kadro laboratuarda frankenstein yapma sevdasından bir an önce vazgeçmelidir. Arda’nın santrafor oynaması mevcut durumu doğru okumamanın ve hatada ısrar etmenin neticesidir. Olayın önemli olan tarafı bu, yoksa kimin nerede oynadığı değil… Evet lütfen kendimizi kandırmayalım ve geniş bakmaya çalışalım…

(Teşekkürler. Sevgilerimle. Melih)

Panathinaikos maçı ile ilgili henüz bir şey yazmadınız ancak ben sıcağı sıcağına düşüncelerimi yazmak istedim. Çünkü uzun süre sonra Galatasaray’ı 90 dakika seyretme imkanım oldu. TRT’nin verdiği 15 dakikalık özetlerden de pek birşey anlayamıyor insan. 90 dakikalık görüntüyü de hafta içi TRT3′te çok alakasız saatlere koyuyorlar.

Bence takım Rijkaard’ın istediklerini yapamıyor. Daha doğrusu Rijkaard’ın istediklerini yapanlar var, yapamayanlar var ve bir de yapmak istemeyenler var. Bir defa Rijkaard’ın istediği temel şey çok basit: boşa çıkacaksın ve boşta olana pas vereceksin. Ama Pana maçında çoğu kez, özellikle hücumda, boşta olana pas vermeme gibi bir alışkanlık vardı ki anlamak mümkün değil. Rijkaard ne demişti? Yıldız futbolcular da eğer takım iyi oynarsa parlarlar. Altın top ödülü verildi geçenlerde. Aday listede Barcelona’dan tam 6 oyuncu vardı. İçlerinde Xavi, İniesta ve Yaya Toure de vardı. Bu üç adamı alsak ve başka başka takımlara koysak acaba bu kadar sivrilirler mi? Demek istediğim onları yıldız yapan şey Barcelona’nın takım oyunu.

Ama Galatasaray’da bunu idrak edemeyen oyuncular bence. En başta da Arda. Eğer Galatasaray’ın geleceğinden, vizyonundan konuşuyorsak, Arda’nın bu takımdaki pozisyonunu da konuşmalıyız. Bu ayrı bir konu. İkinci ismi Sabri olarak vereceğim ama tam veremiyorum. Çünkü sık sık pas alışverişinde bulunduğu bir arkadaşı vardı, o da Arda. Özellikle ilk 20-25 dakika sürekli sağ kanattan, Arda ve Sabri ile yüklenmeye çalıştık. İstatistiğini tutmadım ama bu dönemde Sabri’nin hücumda verdiği kaç pas isabetli oldu acaba? Bana öyle geldi ki 10 pasın 9 u rakibe gitti. Sabri’yle o kadar çok top kullandık ki neredeyse oyunun merkezi oldu Sabri. Galatasaray gibi bir takımın oyun merkezinin sağ beki olması biraz garip değil mi? Peki ya Arda kaç kez aldığı topu olumlu kullandı acaba? Aldığı her topu kaç saniye ayağında tuttu acaba? Diyeceksiniz ki tam üç defa üç kişi arasından çıkıp tehlike yarattı. Peki, Barış’a verdiği pozisyonu ele alalım. Doğru Barış karşı karşıya kaldı kaleciyle. Bu gollük bir pozisyondu. Ama acaba Barış bekliyor muydu böyle bir pası. Orada topla buluşması gereken kişi Barış mıydı? Topu önünde bulunca ne yapacağını şaşırdı çocuk. Şut atmakla pas vermek arasında kaldı. Şut atsa yeterli becerisi yok. Pas verse müsait kimse yok. Aslında Nonda ve Kewell var. Ama onlar da beklemiyorlar ki Arda’nın hasbelkader üç kişi arasından çıkmasını. Pozisyon gol olsa bile Galatasaray’dan beklenen gol atma şekli bu değil. Galatasaray’dan beklenen planlı bir şekilde gol atması.

Bunlar olup biterken orta sahamızın biraz daha solunda neler olup bitiyordu? Mustafa Sarp sağdan kendisine atılan her pası hiç bekletmeden atması gereken yere atıyordu. Oyunu hiç zorlamadan… Aslolanın topun kendi takımında kalmasını sağlamak, topu rakibe vermemek ve oyunu tekrar ve tekrar, yeniden kurma şansı yaratmak olduğunu bilerek… Mustafa Sarp, Rijkaard’ın Galatasaray’da yaratmak istediği oyunun rol modelidir. Melih Abi siz sürekli bunu diyordunuz ama ben artık kendi gözlerimle bunu görüyorum ve gönül rahatlığıyla söylüyorum. Eğer Galatasaray’da birisi oyunun, takımın lideri olacaksa o Mustafa Sarp’tır. Size can-ı gönülden katılıyorum. Buna inanmayanlar varsa attığımız gole, daha da önemlisi geçersiz olan golümüze baksın. Her ikisinde de Mustafa Sarp’ın olması tesadüf müdür? Hele o ilk gol. Topun nereye yol alacağını kestirmek, boş alana kaçmak, üstüne bir de o enfes aşırtmayı yapmak. Doğrusu sonuncusunu beklemiyordum Sarp’tan. Bu çocuk eminim ki daha da iyi olabilir çünkü aslında çok fuleli ve topla çok hızlı mesafe katedebilir, rüzgar gibi… Herkes uyurken o golü atmış bile olabilir.

Orta sahanın daha solundaki diğer adam, Elano. Ve Elano. Zavallı adam. Kaç kere topla buluşabildi acaba bu çocuk maç boyu. O kadar unutuldu ki bu çocuk, artık dışlandığı hissine kapılıyorum. Bana bu duyguyu ne yazık ki başta Arda-Sabri ikilisi veriyorlar. Galatasaray bizim havasındalar sanki. Eve gelen misafir çocuğu kıskanan küçük çocuklar gibiler. İnşallah ben yanılıyorumdur. Elano bize imzayı attığında, ona Lincoln’ü sormuşlardı. O da Lincoln’ü artık unutmamız gerektiğini, kendisinin çok çalışkan birisi olduğunu, buraya da çalışmaya geldiğini söylemişti. Keşke Lincoln’ün yaptığı kaprisin onda birini yapsa… Keşke Lincoln’deki kredinin onda birine sahip olsa… Çocuk o kadar az kredisi varmış gibi oynuyor ki bir hata yapsa hemen gönderilecekmiş gibi hissediyor. Ayağına nadiren gelen topu çok isabetli (en azından düşünce olarak doğru yere), çok çabuk çıkarıyordu. Attığı paslar uzun mesafeli, kontra toplardı. Diğer futbolcularla 10 dakika boyunca yapamadığımız işi Elano’nun bir oyunun yönünü değiştiren pasıyla yapıyorduk. Ama dediğim gibi o kadar unutuldu ki, oyuna tutunmak için, takıma tutunmak için yeri geldi kontra atakta en geriye gelip son adama hayat kurtaran son müdahaleyi yaptı, yeri geldi top kazanmak için olur olmaz yerde rakibe faul yapmak zorunda kaldı. Dediği çalışkan bir insan Ralph Elano Blumer. Lincoln gibi küsmüyor Ralph. Nam-ı diğer çiçekçi (Blumer), çiçek gibi bir insan aslında.

Bana göre Elano’nun durumu Arda’nın hükümranlığının göstergesi. İkisinin topla kaçar kere buluştuklarını, kaçar saniye topu ayaklarında tuttuklarına dair istatistiği elde ettiğimizde bunu göreceğimize eminim.

Ve Leo Franco. Bir kaleci bir takımın yarısı. Neden? Çünkü 10 kişi atıyor, kaleci tutuyor. En primitif haliyle bu. İki takım var. Ama birisi kazanacak. İkisi de atmak isteyecek. Eh birinin tutmak zorunda kalması kaçınılmaz kazanmak için. Oyunun diğer yarısının, tutkuyla bağlı olmadığımız yarısının, tutmak kısmının en büyük aktörü kaleci. Kalecinin kuramsal rolü bu. Ve bu kadar önemli. Rakip herkesi geçebilir. Ama kaleciyi geçemezse gol olmaz. Bu kadar basit. Allah aşkına biz bu Leo Franco’yu neden getirdik??? Peki De Sanctis neden vardı geçen sene? İddia ediyorum geçen sene Orkun olsaydı kalede, UEFA’da devam edecektik. Manisa’ya gönderilen Orkun’un ne eksiği var şu Leo Franco’dan??? Ligde 18 tane gol yemişiz. Orkun olsaydı daha mı çok yiyecektik? Geçen sene de Sanctis ile 40 küsur gol yedik üç kulvarda. Peki o zaman yabancı kalecinin anlamı ne? Anlamak mümkün değil! Leo Franco kötü kaleci olmayabilir. Ama Orkun’dan üstünlüğü nerede? Büyük takımların iyi kaleciye değil büyük kaleciye ihtiyaçları vardır. Mondragon gibi, Simoviç gibi, Rüştü gibi… Kontenjanın birini niye buraya harcıyoruz? Lütfen kimse golleri takım halinde yediğimizi söylemesin. Takım halinde rakibe izin veriyor olabilirsiniz. Ama kaleciniz büyükse o, rakibe dur der ve size maç alır. En azından bazen. Büyük kaleci 14 maçta 18 tane gol yemez.

Rijkaard’ın istediklerini yapmaya çalışıp da yapamayanlar da var. Servet, Mehmet Topal ve Hakan Balta. Topu o kadar yavaş çeviriyorlar ki rakip kendi sahasında istediği gibi gardını alacak zaman buluyor. Buna bir de topu ayağında fazlaca tutanlar da eklenince bu gece ilk 20 dakikayı heba etti Galatasaray. İlk şutumuzu kaleye gönderdiğimizde bilmiyorum dakikalar kaçı gösteriyordu.

Haftasonu oynanan El Clasico’dan örneklerle bitirmek istiyorum son olarak. Bence çok ders vardı Galatasaray adına burada. Barcelona’nın oyunundaki temel nokta boşta olana bir an önce pası geçirmekti. Hani Arda’ya Türkiye’nin Messi’si diyoruz ya umarım Messi’yi seyretmiştir Arda. Top Messi’ye geldiğinde başında 3 kişi oluyor. Yapabilecek gibiyse bunları eksiltiyor Messi, yapamayacaksa en basit pası veriyor. Arda ise üç kişinin başına gelmesini bekliyor. Sonra da onları geçmeye çalışıyor. Geçtiyse ‘vay be nası geçti üç kişiyi diyoruz’. İyi de ondan beklenen bu değil ki. Tüm bunlar olurken de çevresindeki 5-6 arkadaşını unutuyor. Halbuki esas olan geri kalan 9 kişiyi de oyundan kopartmamak, hareketliliklerine ket vurmamak ve topun dolaşımını sağlamak. Herkes hareket halinde, herkes top istiyor. Birnevi kanın vücutta dolaşması gibi topun da dolaşması lazım sahada ve rakibin başının dönmesi. Ama kan dolaşımı duruyor. Kalp de duruyor. Takım, yani organizma da ölüyor. Koca Cristiano Ronaldo yeni sakatlıktan çıktığı için kenara alındı 70′te ama gıkını çıkarmadı. Gitti paşa paşa yerine oturdu. 90 milyon dolarlık adamdan bahsediyorum. Arda acaba benzeri bir durumda ne yapardı?

Peki Barcelona hiç mi pozisyon vermedi Real’e? Verdi. Hem de en gaflette olduğu anlarda verdi. Ama geçiş oyununu mükemmel oynadılar. Kaka, Ronaldo ve Higuain çok hızlı aktılar Barça kalesine kontrataklarda. Ama sürekli birbirinin kademesine girdiler. Son müdahaleleri hep Barçalılar yaptı. En çok da Puyol. Hatta bir pozisyonda epey ilerde kaldı. Ama en geriye gelen o oldu ve golü önledi. Peki ya Pique’nin maçın tek golündeki katkısına ne demeli? Pique ne zaman çıkacak ileriye acaba diyordum kendi kendime. İlk çıkışında gol geldi. Barça hücumda bir kişi fazla olup o ana kadar geçemediği Real defansını Pique’nin yalancı koşusuyla şaşırtarak aştı. Derslik bir goldü. Özellikle sevgili Servet için. Bir defans (tandem) oyuncusu kaç kere ileri çıkar, nasıl çıkar, çıktığında ne yapar gibi soruların cevabını verdi Pique aslında. Benim aldığım dersse defansımızda ille de Servet-Gökhan gibi kule gibi adamlar olmak zorunda olmadığı. Puyol-Pique ikilisi fizik olarak daha zayıflar. Ama ben bir defans oyuncusunun topun önüne atlayıp gol kurtardığını onlar sayesinde hatırladım uzun süre sonra. Kafalarını kullanıyorlar ve herşeylerini veriyorlar takıma. Üstün fizikleriyle arz-ı endam eden bu oyuncularımızın (Hakan Balta dahil) formalarının çamur olduğunu da henüz görmedik. Ah kaptan Bülent ah dedim, Puyol’u görünce… Emre Güngör’de bu söylediklerimi gördüğümü söylemeliyim. O bizim geleceğimiz. Bence çok üstüne eğilmeli Rijkaard onun.

İnanılmaz uzun oldu Melih Abi. Ama yazmak zorunda hissettim kendimi, sürç-i lisan ettiysek affola…

Sevgiler

Emrah

(Emrah selam. Leo Franco konusuna katılmayacağım. Çünkü iki net kurtarışı vardı Leo’nun, bir de iki kez zamanında çıktı. Sarp biraz daha yumuşak olabilirse daha da sivrilecek takım içinde. Bir de özgüven meselesi var. Dünkü maçı Rijkaard’ın dediği gibi özgüven tazelemek olarak görmekte fayda var.

Sabri’ye gelince. Tam 77 kez topla buluştu Sabri. Bunların 68′inde pas verdi. Bu pasların 54′ü isabetliydi, 12’si ise isabetsiz. Takımda en çok topla oynayan futbolcu ise Sabri’yle beraber Arda Turan değil Mehmet Topal’dı. Sevgiler. Melih)

Uzunca bir aradır yorum yazmıyordum. Ben gidişatı hiç beğenmiyorum. Kimin ne oynadığı belli değil. Bugünkü Panathinakos maçında sadece 1 tane Aslan yürek vardı sahada Arda Turan zaman zaman belki de biraz Mustafa Sarp orta saha felaket hele ikinci yarı rakip elini kolunu sallayarak Orta sahayı geçiyor değişikliğe rağmen ne Barış ne Ayhan ne de Mustafa Sarp çare olamıyor Elano deseniz tam bir fiyasko. İki pas yapamıyorlar hep geri hep geri Arda olmasa takımı ileriye taşıyacak adam yok yorgunluk demişsin abi neyin yorgunluğu bence üzülerek söylüyorum beceriksizlik bu. Böyle futbol oynarsak vay halimize devre arasında mutlak takviyeye ihtiyaç var orta sahamız çökük vaziyette birde defanstan doğru düzgün top çıkaracak bir adam. Leo Franco nasıl kaleciliktir bu hiçbir topa çıkmıyor çıktığı topları alamıyor sürekli panik halinde Galatasaray’ın kalesine yakışmıyor. Ufuk ve Aykut’a olan üstünlüğü nedir acaba? Grup lideriyiz çok şükür ama şahsen geleceğe dair bir kıpırtı göremiyorum. Umarım Rijkaard bizi bırakmaz çünkü katetmemiz gereken çok uzun bir yol var önümüzde futbol adına. Saygılarımla…

(Ozancığım biraz kötümser olmamış mı bu yazdıkların. PAO maçındaki Galatasaray’ın kötü olduğunu söylemek mümkün değil. Maç yazısında da yazdığım gibi. Beklemek gerek. Sevgilerimle. Melih)

(Kaancığım selamlar. Açıkça meseleye galiba insanların hata yapma hakkı ve özgürlüğü vardır diye bakılıyor. Bir de bazı meselelerin obsesyona yani takıntıya dönüşmesi kolay önlenecek bir şey değil. Bir de nihayetinde para ve sosyal statü peşinde koşan kısmen eğitimsiz bir kesimden konuşuyoruz. Ne olacak ki bir gece sabahlasam cehaletiyle yaşayabiliyorlar. Esasen şahsi kanaatim, sporcu sağlığı, beslenmesi, kültürü meselesi önce yöneticilerin bu konuda eğitilmesiyle başlamalı. Yönetici rem uykusunun ne olduğunu bilirse, futbolcuya da o gözle bakar. Ben yine de kötümser değilim asla. Kötü olanlar, kötü yaşayanlar gider. Mesele bunları enterne edebilmek Galatasaray’da. Sevgilerimle. Melih)

Ben bir mühendis olarak, profesyonel spor ile alakam bile olmamasına rağmen düzenli bir hayat sürmenin sporcular için ne kadar önemli olduğunu algılayabiliyorum. Hatta başarılı olduğunu gördüğüm tüm insanların düzenli bir hayatları olduğuna tanıklık ediyorum. Hayatları düzenli olmayan sporcuların kısa bir süre içerisinde kariyerlerinin dibe vurduğunu görüyorum. Aksi örneklerin de 38 yaşında bile oynayacak gücü kendisinde bulduğunu görüyorum. Bu durumda Galatasaray futbol takımı oyuncularının bu tip davranışlar içerisinde olmasının bir açıklamasını bulamıyorum.

Nasıl bu kadar mantıksız bir iş yapılır. Ülkemdeki köşeyi dönme zihniyeti mi sebep oluyor buna diyorum. Hani hiç çalışmadan, emek vermeden her şeyi bir anda elde etme hevesi mi olabilir diye soruyorum. O zaman yabancı futbolcular ya da altyapılarını yurt dışında oluşturmuş türk oyuncularımızın bu tip davranışlarına anlam bulamıyorum. Bir anlam bulan kişinin de beni aydınlatmasını istiyorum.

Çok ama çok üzücü bir durum. Keşke bunları hiç yazmasaydınız Melih Bey. Biz sizin dediğiniz aile içinde tartışır dururduk sorunları.

Sorun oyuncuların iş ahlakları ile ilgili olunca konuşacak bir şey kalmıyor çünkü.

(Selamlar Erasmus. Böyle şeylerin bu zamanda olması aslında daha iyi. Zamanlama olarak yani. Çünkü selki farkı açacaktık ama kaybedilmiş bir şey de yok. Bir de inanılmaz büyütülecek bir mesele değil. Galatasaray düştüğü yerden kalkar. Ki kalkmaya da başladı. Sevgiler. Melih)

Macla ilgili yazilacak bisey olmadigini dusunuyordum ve senin ne yazacagini merak ediyordum sende benim gibi dusunuyormussun belli ki kizmissin sende benim gibi.

((Kaptan Arda Turan’ın son yemeği de bunun işareti. ))

Bir de abi bunu acar misin tam olarak anlamadim ?

(Kerem selam. Evet biraz kızdığım doğru. Ama büyütülecek bir şey de yok.
Yemekten kasıt futbolcuların da bu durumu kendi aralarında konuştukları ve birbirlerinin dikkatlerini çektikleri.
Sevgiler. Melih)

Yazınızla beni bir karamsarlığa ittiniz açıkçası. Sizin bu yazınızdan bazı futbolcular ile devre arasında yolların ayrılabileceğinide çıkarttım tabi bu benim sadece kendi görüşüm. Bu yazıdan sonra kafama birkaç şey takıldı izninle sormak istiyorum;

Futbolcuların bu tavırlarında Rijkaard’ın oyuncuları sıkı kampa almaması ve onlara çeşitli serbestlik tanıması (alışveriş merkezlerine gezme, sık sık izin verme ) etkili olmuş olabilirmi ? Bildiğim kadarıyla Rijkaard Kalli dönemindeki gibi sıkı bir kamp taktiği uygulatmıyor oyunculara.

Futbolcuların kulağının çekilmesi Rijkaard’ın talimatı doğrultusundamı yapılmıştır sizce, yoksa yönetim kararı kendi başınamı verip Rijkaard’a bildirmiştir ?

3 savaşçı orta saha konusunda ben hala şüpheliyim. Şöyle ki; Fenerbahçe maçının 2. dakikasına kadar gol rekoru kıran bir Galatasaray, tabiri doğruysa 3 savaşçı orta sahaya döndü. Ve hücum futbolu bir anda kısır futboluna döndü. Bunda medya eleştirilerin katkısı var mıdır sizce, yani Adnan Sezgin bu işe karışıp akıl vermiş olabilir mi ?

Sizin yazınızdan sonra kafamdaki şüpheleri bilginize dayanarak sormak istedim sadece.

(Cem selam. Sondan başlayayım. Sence Rijkaard kendisine, “şunu yap, bunu oynat” denevek bir adam mı? Değil tabi. Sadece işler biraz sarpa sarınca medya yeniden eski “setlerine” geri döndü. Galatasaray bu sezon kamp yapmadan yürüyecek. Futbolcular profesyonelliği kafalarını gözlerini yara yara öğrenecekler. Bundan dört yıl sonra da Galatasaray Türkiye’deki kalıp ve algılamaları değiştiren takım olarak geçecek tarihe. Sevgilerimle. Melih)

Saygılar.

(Selam. Esasında bir futbolcunun bir sevgilisi varsa, bu iyi bir şeydir.
Bu anlamda isimlerden bahsetmezsek sanırım en doğru şeyi yapmış oluruz.
Sevgilerimle. Melih)

(Selam Barış. Ben yatılı okudum. Bu tür şeylere karşı önlem alınamaz. Bir insan bir şey yapmak isterse bir yolunu bulur yapar. (Bu anlamda kamplara gizlice “kadın” sokulmuşluğu da vardır.) Önlem teknik heyetle işbirliği yaparak kadro dışı bırakmaktır ilk planda. Devam etmesi durumunda Necati Ateş’in başına ne geldiyse, onların da başına gelir. Sevgilerimle. Melih)

İzninizle bir açıklama yapmak istiyorum.
Burada biz bizeyiz ve bir aileyiz. O yüzden bildiklerimi izninizle sizlerle paylaşmak istiyorum.

Galatasaray’ın Bursa’da yenilmek için nedenleri vardı ama bu nedenlerin hiçbiri teknik, taktik ya da futbolcuların kalitesiyle ilgili değildi.

Açık ve net konuşalım: Galatasaray Bursa’da profesyonelce yaşamayı başaramayan futbolcuları yüzünden yenildi.

Maçı seyrederken inanılmaz güçsüz oldukları göze çarpıyordu zaten Galatasaraylı futbolcuların. Keza İstanbul’daki Manisaspor maçında da görülmüştü bu, ikinci yarı rakibin baskısını tamamen kabullenmişti Galatasaray. Bu güçsüzlük Bursa’da zirveye çıktı. Zaten maç boyunca Galatasaraylı futbolcuların inanılmaz sinirli olmasının nedeni de buydu. Güçsüzdüler.

Belli ki ulusal maçlar nedeniyle verilen arayı iyi değerlendirmedi Galatasaraylı futbolcular. (Dikkatli okurlar Manisaspor maçı yazısının sonunda bunu ihsas ettiğimi anlamış olmalılar.)

Bu nedenle Bursaspor maçını 4-6-0, 4-3-3, üç orijinal orta saha, Arda Turan’dan santrfor olur mu türü bence afakî meselelerle tartışmanın yeri ve zamanı değil. Çünkü sorun bahsedildiği gibi başka bir yerde.

Duyduğuma göre profesyonelce yaşamayan futbolcuların kulakları çekildi Bursa maçından sonra. Kaptan Arda Turan’ın son yemeği de bunun işareti.

Bu arada, dün Turgay Renklikurt Üstadımız’la konuşma fırsatı buldum. Düzgün yaşamayan futbolcuların iki-üç günde kendilerine gelemeyeceklerini söyledi. Dolayısıyla bugünkü Panathinaikos maçından da fazla ümitvar değilim, ama yine de yukarı doğru burnumuzu kaldıracağımız bir maç olacak diye düşünüyorum.

Şimdi hiçbir edit ve yorum yapmadan yaklaşık 50 yorumu yayınlayacağım.

Yazı için özür diliyorum, ama kimseyi (kendim de dahilim buna) kandırmanın alemi yoktu.

Sevgilerimle.

Melih

PS: Dün Gayın-Sin’i dinleyenler ve Yalnız Futbol’u seyredenler zaman zaman açık, zaman zaman da örtük olarak bunun söylendiğini farketmişlerdir. Dünkü Yalnız Futbol’da şunu göstermeye çalıştık: Bütün Bursaspor atakları Galatasaray’ın savrukluğuyla başladı. Sezon başında stratejik taç ve korner atan takım Bursaspor maçında taç ve korner bile kullanamaz durumdaydı.

Bir bayram tatili yaptım.
Genel bir analiz yazısı yazıyorum.
Sezon başından bu yana.
Bitince yayınlayacağım.
Özür ve sevgiler.

Melih

Araya bayram girdi senin yazı da gecikti sanırım.

Açıkçası benim gerek GS gerekse FR’den ümidim azalmaya başladı. Nedeni ise FR bu futbolcu takımına fazla beyefendi kalıyor.

Rakipler Galatasaray’dan Fener macında toplamda 6 km, Bursa macında ise 11 km fazla koşmuşlar. Yani bize kıyasla Fener 12, Bursa 13 kişiyle oynamış (kaynak: Haberturk, Fatih Altaylı).

Ayrıca RM zaferi sonrası Pep te bu konuya parmak basmış, FR temelleri attı ben takıma enerji ekledim demiş, benzer açıklamayı birkaç hafta önce Eto’o da yapmıştı.

Bu kadar az koşan bir takımdan bir şampiyon çıkması imkansız. Doğru bir klişe vardır, en az rakibin kadar koşacaksın ki “varsa” kalite farkın ortaya çıksın.

Bence takımın ilk sıkıntısı koşmak ve mucadele etmek. Koşan ayaklarımızın kalite sorunu da bir sonraki sıkıntımız.

Kamil

Oncelikle gecmis bayraminiz kutlu olsun.

Mac icin benim yorumum cok kisa olacak; sezon basindan beri ilk defa gol pozisyonuna bile giremeden, olumlu hic bir sey yapamadan bitirdigimiz tek mac.

Herkese saygilar,

Cem,

Arda’nın forvetin ortasında oynaması eleştiriliyor. Oysa Barça-Real maçında Barça’da forvetin ortasında uzun süre Messi’yi izledik. Bu iki oyuncunun (hız dışında) özellikleri birbirinin aynısı, kimse bu karşılaştırmayı yapmadı. Aradaki fark takımların paslaşma oranlarıydı. Biz havadan oynamaya çalıştık, çünkü kendini boşa çıkaran oyuncularımız yoktu pek, Barça ise Messi’nin ayağına pas verdi. Sorun bu.

Bu arada medyamız da Rijkaard’ı göndermeye çalışıyor. Dün Lig TV’de Rijkaard’ın kriz yönetemediğini, Barça’dan da bu nedenle ayrıldığı söylendi. İlk yarıyı düşme potasında bitirmek Barça gibi bir takım için kriz değilse, nedir kriz? diye sormak istedim. Galatasaray’ın birkaç maç üst üste kazanması gerekiyor tepesinde dönenen akbabaları kovmak için. Nalga skandalı, istifalar, basketbol takımının çöküşü, Fenerbahçe maçındaki oyuncu kayıpları, oynanan futbol, takımı çok zorluyor. Toparlanmamız gerek. Biraz daha fazla çalışmamız gerek.

benim sorum maç ile ilgili değil, sanki maçtan daha önemli bir mevzu var gibi.
Birkaç gündür bazı yazarlar tarafından sürekli Rijkaard’ın yönetimin kadroya karışmaya kalkması sebebiyle Hollanda’ya kaçtığı söyleniyor ki bunu diyenlerden biri fotomaç gibi genelde tutarsız haberler yapan gazetenin dışında daha sağlam bir gazetede köşe yazarlığı yapan ve bugüne kadar ”köstek” duruşu segilemeyen biri.
Bu olaylar aslı nedir sizce ?
Neler oluyor, neler yapılmaya çalışılıyor sizce ?